یکی از گفته های گوته که تا قرن بیستم از نشر آن جلوگیری شد:
افسوس و دریغ که حتی امروز نیز کمتر چیزی وجود دارد که لایق اندیشیدن و گفتن باشد به نحوی که برای اخلاقیات مذهبی و مقررات دولتی و حکم خدایی تهدید شدید به شمار نیاید.
This is the new version of me.not complaining.encountering all the problems in my life and making efforts in the way of my life to the target and being patient.looking to the best future i have in my hands and knowing that i can do it ignoring the distractions.getting better and better day by day.this is the new version of me
انگار نباید لحظه هایی را به یادآوری. انگار نباید با آن لحظه ها زندگی کنی. انگار تنهایی همه چیز را از تو می گیرد.تنهایی زیباترین خلقت خداست اما بی رحمترین موجودیتی است که به بشر وارد شده.این زخم های مرا زمان هم نمی تواند مداوا کند.آیا می توانم دوباره وایسم؟ آیا می توانم پس از افتادن بلند شوم؟
